Aanpassen of loslaten

Tsja, als je zelf veranderingen doorvoert of deze overkomen je, dan kun je twee dingen doen … zegt mijn lief. Welke twee dan, vraag ik mij altijd af. Slechts twee?

Deze zomer, dit jaar staat bol van veranderingen. Sommige heb ik zelf in gang gezet. Andere hebben wij samen veroorzaakt, wij samen, mijn lief en ik. Of wij samen, mijn vakgenoten en ik. Of wij samen, familieleden en ik. Of wij samen, opdrachtgever en ik. Kortom, het is maar net vanuit welke hoek je kijkt naar de veranderingen die er zijn. Dat ze er zijn, is volstrekt helder. Onvermijdelijk ook.

Dus wat kan ik doen … dat is soms gemakkelijk te zeggen en uit te voeren. En soms ook, vergt het veel meer tijd en energie. Dat is. En soms zit mij dat dwars. En soms ook niet. Ook dat is.

Er is de verhuizing van wonen en werken. Van de ene provincie naar de andere. Naar de buurgemeente, een aantal dorpen verderop, of dichterbij. Ook dat is maar net vanuit welke hoek je kijkt. De verhuizing van wonen en werken vergde voorbereidingen, en had veel meer impact dan ik had gedacht, verwacht en gewild. Chaos. Wanorde. Kwijt. Inpakken. Uitpakken. Dirigeren. Regisseren. Volgen. Leiden. Lijden. Lachen. Huilen. Gedag zeggen. Kennismaken. En meer. Veel meer. Ik ben een paar maanden verder en merk dat ik de meeste dingen toch wel kan pakken waar ik het verwacht en zoetjes aan mijn draai weer kan vinden…

Dan is er bovendien een flinke nieuwe job, die ik ben aangegaan voor een jaar. Dat vraagt opnieuw om aanpassingen. aanpassing in het dagritme, in de planning en logistiek van boodschappen doen, koken, wassen, afstemmen met gezinsleden thuis, waaronder een top-sportende zoon, en niet in de laatste plaats met klanten. Grotere en kleinere opdrachten lopen altijd naast elkaar. Al jaren. Ik prijs mij gelukkig. En ik hou van mijn werk. Ik hou van mijn vak. Tegelijk merk ik dat het aanpassen niet zo vlotjes loopt als ik wil. Staat mijn schakelvermogen onder druk of zijn het de naweeën van verhuizen van wonen en werken …

Mijn werkgebied is ongewijzigd Noord Nederland gebleven.

Ik kan mij aanpassen, hernieuwd organiseren, hernieuwd plannen en prioriteren. Ik kan ook loslaten. Als werk prioriteit heeft, dan heeft de tuin dat niet bijvoorbeeld. Als het eten koken prioriteit heeft in verband met de sport, dan heeft het schilderwerk dat niet. Als klanten prioriteit hebben, dan heeft de rest dat niet. En klanten hebben altijd prioriteit! Ondernemerschap vraagt dat.

Aanpassen. Flexibel. Of loslaten. Dat kan beide, meerdere keren per dag 🙂

© Pauline Kemkers

Comments are closed.