Boeiende gesprekken

Vind jij het gezeur en gemiep? Ik niet! Ik vind het mooi om te zien hoe iemand van schijn ophouden ‘het gaat goed met mij’ naar moed komt om kwetsbaarheid de ruimte te geven (en emoties)! En dan voorzichtig en stap voor stap toch kan herpakken en wat hoop ontwikkelt om met hernieuwde moed een volgende stap te zetten, het aan te gaan … Dat heeft dan in de meeste gesprekken die ik voer, betrekking op werk, werk verliezen, afscheid nemen of loslaten, iets anders willen of moeten… Dikwijls gaat het ook over zelfvertrouwen wat ingedeukt is (durven) onderkennen, én tegelijk het zelfvertrouwen hebben of dat weer een beetje terugpakken om te werken aan uitdeuken… en volgende stappen … De aandacht richten op de eigen levens-loop-baan. Oriëntaties in gang zetten op mogelijkheden en perspectieven, op eigen krachten en kwaliteiten, op het waarom wat waar en hoe… Dat raakt keuzes. Dat raakt dus ook het kijken naar de gevolgen, en wat aanvaardbaar is om ergens naartoe te bewegen …

Kortom, durven aangaan zonder alle antwoorden al te weten …

Ik spreek vooral veel volwassenen die onderweg zijn in hun levens-loop-baan. Intensieve en tegelijk boeiende gesprekken / werksessies … Nou ja, dan ben ik soms wel even moe, want volop gericht geweest op de ander, aandachtig. Tegelijk voldaan en tevreden dat ik daarin iets mocht betekenen… Iemand vooruit mogen helpen die mij het vertrouwen geeft … Dat ik even mag helpen (dat is niet vanzelfsprekend)! Die ander moet het zelf doen, ik neem het niet over. En soms is een beetje hulp en doelgerichte support van nut #mooiwerk

Ik hou van de begeleiding, coaching, training en advisering, en dit steeds in relatie brengen tot werk, mens – arbeid, arbeid en organisatie ontwikkeling, leren en innoveren … Het zijn de mensen die het moeten doen #mensenwerk. Dat ondersteunen levert toename van werkplezier, afname van werkstress en conflicten. Wat is het mooi om te werken aan professionalisering en vitaliteit en daarmee duurzame flexibele inzetbaarheid #ikworderblijvan

En de organisatie waar de individu of het (management) team werkt, ervaart positieve effecten, minder conflict, daling verzuim en verzuimkosten, meer bewuste gemotiveerde medewerkers die weten wat zij kunnen en willen bijdragen. En meer… 

Kom gerust even praten als je vragen hebt…

© Pauline Kemkers

Aanpassen of loslaten

Tsja, als je zelf veranderingen doorvoert of deze overkomen je, dan kun je twee dingen doen … zegt mijn lief. Welke twee dan, vraag ik mij altijd af. Slechts twee?

Deze zomer, dit jaar staat bol van veranderingen. Sommige heb ik zelf in gang gezet. Andere hebben wij samen veroorzaakt, wij samen, mijn lief en ik. Of wij samen, mijn vakgenoten en ik. Of wij samen, familieleden en ik. Of wij samen, opdrachtgever en ik. Kortom, het is maar net vanuit welke hoek je kijkt naar de veranderingen die er zijn. Dat ze er zijn, is volstrekt helder. Onvermijdelijk ook.

Dus wat kan ik doen … dat is soms gemakkelijk te zeggen en uit te voeren. En soms ook, vergt het veel meer tijd en energie. Dat is. En soms zit mij dat dwars. En soms ook niet. Ook dat is.

Er is de verhuizing van wonen en werken. Van de ene provincie naar de andere. Naar de buurgemeente, een aantal dorpen verderop, of dichterbij. Ook dat is maar net vanuit welke hoek je kijkt. De verhuizing van wonen en werken vergde voorbereidingen, en had veel meer impact dan ik had gedacht, verwacht en gewild. Chaos. Wanorde. Kwijt. Inpakken. Uitpakken. Dirigeren. Regisseren. Volgen. Leiden. Lijden. Lachen. Huilen. Gedag zeggen. Kennismaken. En meer. Veel meer. Ik ben een paar maanden verder en merk dat ik de meeste dingen toch wel kan pakken waar ik het verwacht en zoetjes aan mijn draai weer kan vinden…

Dan is er bovendien een flinke nieuwe job, die ik ben aangegaan voor een jaar. Dat vraagt opnieuw om aanpassingen. aanpassing in het dagritme, in de planning en logistiek van boodschappen doen, koken, wassen, afstemmen met gezinsleden thuis, waaronder een top-sportende zoon, en niet in de laatste plaats met klanten. Grotere en kleinere opdrachten lopen altijd naast elkaar. Al jaren. Ik prijs mij gelukkig. En ik hou van mijn werk. Ik hou van mijn vak. Tegelijk merk ik dat het aanpassen niet zo vlotjes loopt als ik wil. Staat mijn schakelvermogen onder druk of zijn het de naweeën van verhuizen van wonen en werken …

Mijn werkgebied is ongewijzigd Noord Nederland gebleven.

Ik kan mij aanpassen, hernieuwd organiseren, hernieuwd plannen en prioriteren. Ik kan ook loslaten. Als werk prioriteit heeft, dan heeft de tuin dat niet bijvoorbeeld. Als het eten koken prioriteit heeft in verband met de sport, dan heeft het schilderwerk dat niet. Als klanten prioriteit hebben, dan heeft de rest dat niet. En klanten hebben altijd prioriteit! Ondernemerschap vraagt dat.

Aanpassen. Flexibel. Of loslaten. Dat kan beide, meerdere keren per dag 🙂

© Pauline Kemkers

Nieuwjaar in week 13

Van harte!

Dat je het nieuwe jaar

dat voor je ligt

van harte mag verwelkomen

Het leven kan soms broos

en oh zo kwetsbaar zijn

zo onvolkomen

Voor jou een jaar

met heel veel goeds

dat veel van wat je hoopt

voor jou ook uit mag komen!

(Uit: Alle goeds… is wat ik je wens, Ina Sipkes De Smit) 

Vieren van werk en privé successen!

Zomaar vandaag, in week 13, op dinsdag 29 maart 2016, vind ik dat jou nieuwe jaar kan beginnen. Een nieuw jaar, met nieuwe kansen, kan elke dag beginnen! Dat betekent niet dat je elke dag opnieuw een veelheid aan voornemens op je bord moet stuiteren. Laat het een jaar zijn, waarin je bewust kijkt naar wat je hebt, wat je haalt, wat je brengt en wat je kunt vieren. Kleine successen en grote resultaten … genietmomenten … alles!

Velen van ons staan veel te weinig stil bij wat er zoal gaande is. Elke dag, elke week kent haar gebeurtenissen, belevenissen, teleurstelling en successen. Door daar bij stil te staan, er aandacht voor te hebben, te verwerken én te vieren, zijn en raken wij ons beter bewust van alles wat voorbij komt. Soms kun je een dag of een week hebben en amper navertellen wat er allemaal is gebeurd. Sta dan eens stil, kijk terug, maak een figuurlijke foto, schrijf er iets over. Dát blijft bij je.

Dus als de dagen en weken en maanden je soms te snel voorbij schieten, schakel dan naar een pauze-stand en bedenk dan dat je elke dag een ‘nieuwjaar’ kunt beginnen. Een nieuwe periode met met niet alleen voornemens en mogelijkheden om je doelen te realiseren, maar ook tijd om het te realiseren. Te doen! Dat is belangrijk voor je werk, je loopbaan, je team, je leiderschap, en meer. Of voor je privésituatie. Allebei zeer de moeite waard om bewust aandacht aan te geven. Kleine stappen tellen evenveel als grote stappen. En vergeet dan niet het vieren!

Van harte! Ik wens je een prachtig nieuwjaar toe!

Hulp nodig? Bel gerust!

© Pauline Kemkers

Certificering en Erkenning

Ja, met hoofdletters. Certificering en Erkenning. Certificering gaat over feiten. Bewijsstukken. Erkenning is veelal een beleving, een gevoel. Het gevoel van erkenning kan natuurlijk worden bekrachtigd door een vorm van beloning, een vorm van positieve aandacht, een vorm van bevestiging. Belangrijk! Hoe is dat voor jou als het gaat om certificering en erkenning? Ik zie het onderwerp nogal eens langskomen! In relatie tot werk, en ook naar privé levens.

De één hecht veel meer belang aan een certificaat en erkenning dan een ander. Waarom is dat eigenlijk?

Wat is een certificaat? Wat is erkenning? Wat is het verschil?

Een certificaat is een schriftelijke verklaring, doorgaans, maar niet altijd, bedoeld als bewijsstuk voor het niveau van de kennis of vaardigheden die je hebt gepresenteerd. Je kunt de documenten archiveren en aan anderen laten zien. Het kan je een gevoel van trots opleveren, waardering voor jezelf, welke je met het bewijsstuk zichtbaar kunt maken aan de rest van de wereld. Is dat wat je wilt?

Erkenning is niet zo ‘gemakkelijk’ aantoonbaar. Erkenning zit dikwijls in vele kleine en grote gebaren van een ander waaruit jij mag opmaken dat je kennis en vaardigheden zijn opgemerkt. Misschien bedoelde de gever erkenning en waardering, misschien ervaar je dat niet zo, misschien ook wel. Erkenning heeft in dit verband ook te maken met je eigen innerlijke raadgevers: wat ‘zeggen’ zij over de waardering die je van andere krijgt?

Besta je?

Erkenning is echter ook het openlijk uitspreken van ‘bestaan’! Ja, je bestaat! En ja, dat wil ik ook wel opschrijven, bestempelen, documenteren, fotograferen, presenteren, en archiveren! Zonder oordeel, zonder waarde van goed of fout, mooi of lelijk, groot of klein, gewoon zonder oordeel de erkenning ‘ja, je bestaat’. Ook dát is erkenning. En voor velen een belangrijke erkenning. Het begint immers voor de meeste mensen aan het begin van het leven, de (zelfs nog ongeboren) baby die erkenning krijgt!

Onderweg in je leven, je loopbaan, je levens-loop-baan, leer je en haal je certificaten, bewijsstukken van prestaties!

C

 

Hoe belangrijk zijn die voor jou? 

Wanneer, hoeveel, in welke omstandigheden, heb je jouw certificaten nodig? Wanneer, op welke momenten mis je deze bewijsstukken? Wat doet dat met je?

Heb je invloed? Kun je doorgaan?

Kun je ervoor zorgen dat je door kunt gaan, met of zonder de certificaten? Kun je ervoor zorgen dat je de certificaten die je wilt of moet behalen ook daadwerkelijk haalt en krijgt?! Wat moet of wil je daarvoor doen, en laten? Hoe zit het met erkenning? Kun je doorgaan, met of zonder de erkenning?

Hoeveel hou je van jezelf?

Hoe ga jij om met certificaten en erkenning? In je werk, je loopbaan(keuzes) en in je privé leven? Ervaar je stimulans of remmers en blokkades? Hoeveel macht geeft je anderen om jou te erkenning, om wie je bent, wat je wilt en kunt …

Neem gerust contact op als je support wilt bij jouw vragen en keuzes!

Pauline Kemkers ©

Kwijt of loslaten

Kwijt

Soms is zij de weg een beetje kwijt. Dat loopt zij te piekeren, te dwalen, te treuzelen, te zoeken. Zij kan het niet vinden. Nergens. Alles is leeg en kwijt. Is werkelijk alles kwijt? Eigenlijk niet. Zij weet het niet. Zij weet het gewoon niet. Zoekend loopt zij door de kamer, door de gangen, door de tuin, de straat. Kwijt.

Waar is de weg? Waar is de bestemming? Waar moet ik naartoe, denkt zij. Waar wil ik naartoe, denkt zij. Wat wil zij eigenlijk? Hoe komt het toch dat zij zich zo onrustig voelt. Hoe komt het toch dat zij het even niet weet. Wat was zij ook alweer aan het doen? Waar kwam zij vandaan? Wat doet zij hier? Kwijt.

RIJTJE

Alles op een rijtje zetten, dat helpt, zegt zij. Alles is wel heel veel, denkt zij. Waar te beginnen? Wat op een rijtje te zetten? Hoeveel rijtjes? Welke rijtjes? Het gepieker gaat maar door. Soms praat zij met anderen. Dan is het piekeren even kwijt. Fijn. Soms lacht zij met anderen. Dan is de onrust even kwijt. Ook fijn.

Op een rijtje zetten van dingen die zij belangrijk vindt, dat helpt, zegt zij. Belangrijke dingen op een rijtje zetten, onder elkaar of naast elkaar. Of in een soort woord-web. Dat geeft overzicht, dat geeft houvast, zegt zij. Zij weet het mooi te verwoorden, denk ik. Doen is wat anders. Kwijt. Van kwijt, naar zoeken en vinden is soms een stevige opdracht. Die opdracht is de moeite waard. De moeite en inspanning meer dan waard. Want kwijt is niet fijn. Lachen wel. En wanneer het overzicht terug gevonden is, dan gaat zoeken over in vinden, denkt zij. Heel fijn, denkt zij.

LOSLATEN

Eigenlijk is het sleutelwoord: loslaten … loslaten wat knelt. Hoezo kwijt. Er zit iets in de weg waardoor zij zich onrustig voelt. Tegen beter weten in vasthouden. Doen alsof zij zoekt. Doen alsof zij overzichtelijke rijtjes wil maken. Beter is: loslaten. Als het er toch moet zijn, is het niet kwijt. Dan komt het wel terug! Fijn.

Loslaten

 

Stil zijn en vieren

Stil zijn is heel stil.
Heel stil, dat denk je.

Stil zijn kan ook heel lawaaiig zijn.
Heel lawaaiig, lawaai in de stilte.

Stilte kan verstilling zijn, verstilling.
Verstilling, omdat je in stilte wilt zijn.

In stilte, om te denken, om te verwerken.
Verwerken van verliezen, van successen.

Verwerken in de stilte van je zijn. Zijn.
Zijn is krachtig, niet persé stil, ook lawaaiig.

In stilte durven zijn, denken en verwerken.
In stilte zijn om herinneringen te plaatsen.

Genieten van herinneringen. Genieten.
Huilen om herinneringen. Huilen.
Voelen. Niet alleen denken.

Korter of langer geleden. Recent of oud.
Stilte helpt om te verwerken. Veel of weinig.

Herinneren in stilte of lawaaiig. Kan beide.

‘Vandaag’ 4 mei, is een dag vol herinneringen.
Oud en recent. Mooi en lelijk. Lief en heel erg.

Praten. Zingen. Tekenen. Stil of niet.

‘Morgen’ 5 mei, is een dag vol hoop en liefde. Om te vieren.

Stil zijn mag. Heel stil. Of niet zo stil. Stil zijn.

Niet persé op 4 of 5 mei. Nee, 365 dagen per jaar is er de kans.

Omdat het kan. In relatieve vrijheid…

Pauline

PS. Wat betekent dit voor jou? In privé- en werkrelaties?  

Investeren of negeren

“Wát? Kost het zoveel? Mmm… dat had ik niet gedacht!”

Oh, ik wil dit heel graag! Ik heb het zo nodig, dat iemand mij helpt helder te krijgen wat ik nou het beste kan doen. Ik weet gewoon niet wat ik wil. Ja wel een beetje, maar wat moet ik dan kiezen? Oh help!”

Nóg een stukje uit dit gesprek: “Eigenlijk weet ik niet zeker of ik dit nog wel wil. Keer op keer reorganisaties. Er dreigen ontslagen. Steeds weer. Ik ben niet voor niets afgehaakt in mijn werk. Ik vind het allang niet meer zo leuk. Ik heb wel eens gedacht aan een eigen bedrijf. Maar hoe moet ik dat dan doen? Waar moet ik beginnen? Past ondernemerschap bij mij? En hoe kom ik aan klanten? Ik solliciteer al een tijdje, maar wordt niet uitgenodigd. Waar ligt dat aan? Telkens weer veranderen de omstandigheden. Harregat, wat nu? En hoe moet ik het dan organiseren in de drukte van alledag? Ik wil wel, maar het lukt me niet. En toch wil ik inkomsten en wil ik leuk werk waar ik energie van krijg. Oh, het is zo fijn dat we dit allemaal kunnen bespreken! Dat je luistert!”

En toen kwam de schrik!

Ja, het is niet gratis – en ook niet vrijblijvend – als je een loopbaancoach wilt inschakelen. Professionele aandacht voor jou, je loopbaanvragen en -doelen. En vaak ook aandacht voor meer levensgebieden die meedoen als de werksituatie verandert. Evenwicht zoeken. Aangaan wat uit evenwicht is. In dit geval kan dat over werk gaan! Waarom ongelukkig blijven hangen in je werksituatie? Je energie dagelijks weg laten lekken? Daar denken veel mensen echt te licht over. Iedereen wil wel in balans zijn. Liefst altijd. Dat kan niet. Er zijn om de haverklap gebeurtenissen en opmerkingen om je heen die je uit je evenwicht kunnen brengen, in meer of mindere mate. Dat is er. Hoe je ermee omgaat, kan het verschil maken. Leren omgaan met veranderende omstandigheden. Dat vergt investering, in jezelf! Wil jij het aangaan? Kom gerust.

En als je werkgever bent…

Investeer je medewerker(s), want investeren en helpen ontwikkelen of helpen toegerust raken voor de arbeidsmarkt is vele malen goedkoper dan verzuim door vastlopen en ziekte!

Geld - MKB

En ja, als je inhoudelijk goede hulp wilt bij het maken van keuzes, schakel dán een professional in!

Bedenk je eens goed wat het voor jou kan betekenen, voor je huidige situatie en je nabije toekomst. Besef dat het inderdaad geld kost, en dat is niet het enige. Het kost ook tijd, energie, denkwerk, praatwerk, zoekwerk en allerlei acties! Uitvoering! Je investering levert wat op, als jij dat wilt. Als je daar moeite voor doet! Jouw eigen harde werken wordt aangewakkerd en in overzichtelijke banen geholpen door de ‘coach’. Soms wordt je op de rem gezet, juist om dingen te laten, die jou niet verder helpen. Als je in de veelheid of chaos het zelf niet overziet … bel of mail dan om een afspraak te maken.

Net zoals je de tandarts belt als je in je mond aanleiding hebt om door de tandarts gezien en geholpen te worden!

Je bent het waard om in te investeren!  

Pauline

Levens-loop-baan

Leven

Levensloop

Loopbaan

Levens-loop-baan

Hoe geef jij hier invulling aan? Hoe leef jij je leven? Hoe is jouw levensloop? En wat leert jouw leven, jouw levensloop, je over jouw loopbaan? Kindertijd. Schooltijd. Pubertijd. Middelbare schooltijd. Langere pubertijd. Voortgezette middelbare schooltijd of een beginnende beroepsopleiding. Jong volwassen. Beroepsopleiding.  En hoe is je leven ondertussen al die jaren gelopen? Wat heb je beleefd? Wat heb je moeten doorstaan? Wat heb je aan successen geboekt? Wat heb je moeten verliezen? Hoe ben je omgegaan met al die ervaringen?

Het is toch bizar dat velen ongelukkig leven. Ongelukkig blijven leven. Ongelukkig in het werk zitten. Geen invloed hebben of niet gebruiken. Doodongelukkig en toch blijven hangen. Waarom? Ik verwonder mij daar over. Ik kom het vaak tegen in mijn werk. Volwassenen, met volwassen verstand (denk ik dan), die veel, en veel langer blijven hangen in omstandigheden die niet bevallen. Doodongelukkig. Niet tevreden. Vastgelopen. Angst voor verandering remt, blokkeert zelfs. Durf dat patroon te doorbreken. Niet ineens misschien, maar durf maar eens te beginnen met een schets van wat er is. En wat is er dan mooier en specialer dan je te durven verwonderen over je eigen leven. Een beetje lachen om jezelf is gezond. Neem het allemaal niet te serieus. Dat doet het leven zelf wel als er ernstige gebeurtenissen voorbij komen.

Kijk onbevooroordeeld

Zonder oordeel? Dat valt nog niet mee hoor. Ik schrok mij ergens rond mijn negen-en-dertigste een hoedje van mijn levens-loop-baan. Lief, buiten, binnen, bleu, verlegen, heftig, dik en slank, gezond en ziek, energiek en slap, creatief en impulsief, saai en aarzelend, moedig en nerveus … geleerd om te fietsen, geleerd om te zwemmen, schooldiploma’s gehaald, rijbewijs gehaald, verliefdheden beleefd, werkervaringen opgedaan, verhuisd, en nog eens verhuisd, en nog eens verhuisd … twee zoons gekregen (bijzonder bijzonder) … nog meer werkervaring opgedaan … liefde ervaren, frustraties en teleurstellingen … successen … het was er allemaal en meer.

Hoe wonderlijk een leven is; hoe wonderlijk het leven kan zijn

Privé, persoonlijk. In werk en organisatie, professioneel. Onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hoe je ook leeft, het maakt niet uit. Of je nu werk hebt of (nog) niet, of je een bedrijf runt of niet, of je leidinggevende bent of niet, in welke rol en functie dan ook, het maakt niet uit. Het is wat het is … tot nu toe …

Jouw levens-loop-baan is uniek! Die van mij namelijk ook! Ha, bingo! Ik wist het. En daarom is het zo grappig. Jij bent uniek. Ik namelijk ook? Zie je het?

Wat heb je bereikt tot nu toe en hoe tevreden ben je? 

Wat heb jij bereikt voor jouw eigen levens-loop-baan? Wat droom je (nog)? Wat heb je bereikt? Waar ben je trots op? Wat wil je (nog) graag realiseren?

Zorg ervoor, als je ook maar enigszins denkt, “daar wil ik wel een schets van”, dat je er aandacht aan besteedt. Dat je er tijd voor maakt. Schakel hulp in als jou dat kan helpen. Maak eens een mooie schets van jouw persoonlijke en professionele levens-loop-baan. En kijk daar eens kritisch naar. Durf dat aan te gaan. Geniet van dat waar je van genieten kunt. Verwonder je over dat waar je verwondering ervaart. Eindeloos. Spijt? Spijt is niet handig. Je kunt het leven immers niet ‘over doen’. Iets leren van je verleden, je levens-loop-baan, dat is wel slim. En als je nog tijd hebt en tijd wilt maken, stop dan liever energie in het realiseren van je dromen. En laat dan maar komen wat er komt!

Schets jouw eigen levens-loop-baan onder inspirerende begeleiding! Een levensloopbaan schetsen met je hele team kan ook!

Pauline

Geweld en relaties

Moet jij je eens voorstellen wat het met je doet. Geweld ervaren als je in een relatie zit waarin jij je afhankelijk voelt. Hoe klein kun je worden? Geweld en afhankelijkheidsrelaties. Als ik er aan terug denk, kan ik nog onder de indruk zijn. Vertrouwen is van groot belang. Zelfvertrouwen. Vertrouwen in jezelf, en in anderen. Een basis die niet voor iedereen vanzelfsprekend blijkt. Als je in veilige, gelukkig en tevreden omstandigheden bent, valt het amper op. Het kan je zomaar ontgaan, dat in je nabije omgeving geweld speelt. Vaak heel anders en meer dan je denkt. Geweld in afhankelijkheidsrelaties is er in vele soorten en maten. Altijd beroerd.

Geweld komt in alle lagen van de bevolking voor, ongeacht opleidingsniveau, leeftijd en regio. Ook ongeacht functie. Geweld komt in het nieuws als het gaat over sportagressie of geweld in de persoonlijke sfeer, in gezinnen of buurten. Er wordt tegenwoordig gesproken over ‘v’echtscheidingen. Wij vecht-scheiden. Bijna een werkwoord. En wie zijn de dupe? Kinderen. Kinderen zijn onze collega’s, werkenden, van de toekomst. Als kinderen en jongeren op jonge leeftijd al geweld moeten incasseren, wat doet dat op latere leeftijd?

Sportgeweld, nogal eens vanaf de tribune, dus van buiten het werkelijke speelveld. Hoe is dat in jouw omgeving? Waar wordt het spel gespeeld? In de wedstrijd, in het samen spelen, of daarbuiten? En wie is de dupe? De spelers, die het spel willen spelen, oprecht, eerlijk en sportief. Kinderen, jongeren, volwassenen. Onze collega’s van nu en in de toekomst. Hoe vernietig je het eerlijke sportieve spel, dat spelen zo leuk en uitdagend maakt? Hoe maak je samen de wedstrijd, het spel om de persoonlijke winst?  Het spel voor de teamwinst?

Team ‘there is no I in team’. Nee, er is geen ‘ik’ in het woord ‘team’. Een team, een succesvol team, bestaat bij de gratie van individuele verschillen die durven en kunnen samen werken. Hoe mooi en belangrijk is dat. In een team, groot of klein, is persoonlijke kwaliteit van belang, is gunnen en gegund worden van belang. Geweld past daar toch niet bij? En toch is het er. Zowel in privésfeer als in de context van werk.

Mentaal en fysiek geweld.  Geweld op de werkvloer. Geweld tussen collega’s. Tussen leiders en volgers. Tussen degene(n) die de macht willen en slecht benutten en degene(n) die er slachtoffer van worden. Je als slachtoffer gedragen is iets anders. Slachtoffer zijn van geweld is ernstig. Het is soms een zeer ongelijke strijd, eenzaam en vernietigend. Destructief voor eerlijke relaties, privérelaties en werkrelaties. En verwoestend voor je eigen waarde, je zelfvertrouwen, je vertrouwen in anderen. Als je pittig mentaal geweld hebt moeten ervaren, volstrekt genegeerd bent, geïntimideerd, gekleineerd of gepest. Als je fysiek geweld hebt moeten incasseren in welke vorm dan ook, dan raak je beschadigd. Mentaal en fysiek geweld veroorzaakt schade.

Er komen deuken in je. Of je die er weer uit krijgt? Dat kunnen we zo niet zeggen. Of er blijft voor altijd een deuk in je, omdat je die ervaringen hebt. Het is onderdeel (geworden) van je bagage, van je historie. Hoe je ermee om gaat is aan jou. Met en zonder hulp kun je vooruit komen, moet je vooruit komen, kun je leren. Eenvoudigweg omdat iedere dag opnieuw een dag is, een week, een maand. Telkens opnieuw een kans om  te veranderen. Wanneer kom je uit de geweldsituatie? Wanneer onttrek je je van de afhankelijkheid? Wanneer en hoe kun je ontsnappen? Volwassenen kunnen keuzes maken. Kinderen ook. Lang niet iedereen lukt het alleen. Hulp inschakelen kan, mag en moet vaak ook, om je deuken enigszins weer uit te deuken.

Op z’n minst is het raadzaam je deuken te bekijken, te herkennen en te erkennen dat ze er zijn. Hoe doe jij dat? Waar ervaar jij geweld? In welke afhankelijkheidsrelatie? Bewustwording. Als ik er nog aan terug denk begint het bij bewustwording. Ik geloof dat niemand zonder geweld door het leven komt.

moed-loesje - op je kop staan

In werkrelaties, waar in eerste instantie mijn beroepsmatige concentratie zich op richt, zie ik geweld. Geweld in afhankelijkheidsrelaties. Macht. Slachtoffers. In de context van werk ben ik er van overtuigd, dat je altijd een keuze hebt. Assertief leren reageren en opkomen voor jezelf. Of accepteren (wat dat ook doet, hoe pijnlijk en verdrietig en frustrerend dat ook is). Of vertrekken uit die situatie. Als je vertrekt kan het een ontsnapping zijn, kan het ook een vlucht zijn. Ik raad je aan je te beseffen wat je aan het doen bent als je uit het geweld, uit de agressie stapt. Waarom doe je dat? Wat wil je? Wat wil je bereiken? Zonder aandacht daarvoor is de kans dat je opnieuw slachtoffer wordt aanwezig. Wil je dat? Waarom eigenlijk? Wat brengt het je?

Zinvolle vragen. Niet altijd gemakkelijk te beantwoorden. Als coach van (dreigende) vastlopers in werksituaties kom ik dit tegen. Ik werk samen met betrokkene(n) individueel en in teams aan (h)erkenning, (verlies)verwerking,  oplossingen, versterking, (zelf)vertrouwen, concrete aanpak, en meer. Toekomstbestendig worden. Veerkrachtig zijn.

Gisteren was ik bij Fier Fryslân in Leeuwarden, het expertise- en behandelcentrum op het terrein van geweld en afhankelijkheidsrelaties. Het heeft diepe indruk op mij gemaakt. Ik legde de relatie tussen geweld en afhankelijkheid in de persoonlijke sfeer en de werksfeer, mijn vakgebied.

Ik wil mij beroepsmatig  sterk maken voor reductie van geweld in werkrelaties!

Pauline

Inspiratie

 

Mensen maken de wereld boeiend!

Mensen maken het werk levendig!


Mensen maken de organisatie waarin zij actief zijn!


Mensen maken portretten van zichzelf en van elkaar!


En stenen zijn in er alle soorten, maten, vormen en kleuren …


Levenskunst in jezelf als mens, je werk en je organisatie, is de uitdaging tussen begin en eind!